یاد باد آن روزگاران یاد باد

من تشنه عدالت و شیفته انقلابم هستم ، می خواهم تا آخرین لحظه عمرم در راه برپایی عدالت و ریشه کن کردن ظلم مبارزه کنم حتی اگر در این راه جان ببازم خیالی نیست
 
کاش هنوز بر سر آرزوهای دوران انقلابی گري هايمان بوديم
ساعت ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٦/٢ : توسط : حاج رضا

خدایا !

به من توفیق

تلاش در شکست

صبر در نومیدی

رفتن بی همراه

کار بی پاداش

فداکاری در سکوت

دین بی دنیا

عظمت بی نام

خدمت بی نام

ایمان بی ریا

خوبی بی نمود

عشق بی هوس

تنهایی در انبوه جمعیت

دوست داشتن

بدون آنکه دوست بداند

روزی کن

معلم شهید دکتر علی شریعتی

آری آن زمانها که چنین دعای زیبایی از زبان دکتر خارج شده بود

این دعا و این آرزو

ورد زبان ما و  آرمان ما برای انسان شدن برای انقلابی بودن

 و برای خدایی بودن بود

 اما آیا هنوز اینچنین آرزوهایی چنین دعاهای زیبایی آرمان ما هست؟