یاد باد آن روزگاران یاد باد

من تشنه عدالت و شیفته انقلابم هستم ، می خواهم تا آخرین لحظه عمرم در راه برپایی عدالت و ریشه کن کردن ظلم مبارزه کنم حتی اگر در این راه جان ببازم خیالی نیست
 
براستی قاتل آرزوی ۲ ساله کيست؟
ساعت ٤:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٥/٢٦ : توسط : حاج رضا

هوالمحبوب

سخن حق از هر که گفته می شود بايد شنيد حتی اگر .....

مطلب اورده شده به نقل از سايت بازتاب است واقعيتی تلخ و جانگداز از فقر که نتيجه برنامه ريزی دشمنان انقلاب و ضعف مديران داخلی و خوی رفاه طلبی مسئولين بی درد و رفاه طلب و ظلم سرمايه داران زالو صفت و تمام کسانيست که از اينکه در کشورشان چنين خانواده های زندگی می کنند خبر دارند و شبها آسوده سر به بالين می گذارند  می باشد آری اين قصه در جای جای اين کشور تکرار می شود و تا بحال هيچکس بابت اين ظلمها در کشور انقلابی ايران محاکمه و به دار مجازات آويخته نشده است ، وقتی وزيری بخود جرعت می دهد يک ميليارد و دويست ميليون تومان خرج دفترش بکند و حکومت تنها کاری که می کند عزلش می کند و تازه بازهم در مسئوليتی ديگر قرار می گيرد و يا معاون رئيس جمهوری با داشتن دهها دفتر ودستک در آخرين روزهای مسئوليت قرارداد ۵۰ ميليارد تومانی برای خريد ساختمانی ديگر هزينه می کند وباز هم با جسارت و تکبر می گويد با رئيس جمهور که دستور لغو اين قرار داد را داده صحبت می کنم و يا شهرداران سابقی که در خانه های چند صد ميليونی بيت المال  بدون مجوز ساکن می شدند  در آنجا  به  نماز هم می ايستادند . هيچ برخورد قضايی نمی شود  بايد نتيجه اش در اين کشور فقر و .... و در نهايت اين وقايع باشد اين يعنی مرگ عدالت در اوج عدالتخواهی .

 تا زمانيکه در اين کشور سرمايه داران زالو صفتی که تنها هم وغمشان بدست آوردن سود بيشتر به قيمت پايمال کردن حقوق محرومين هستند و زندگی می کنند  و يا مديرانی در مسئوليتهای کليدی اين کشور هستند که حقوقهای ميليونی می گيرند و در خانه های ميلياردی زندگی می کنند و دارای خدم وهشم هستند و از درد محرومين و فقرای کشورشان خبر ندارند   و قانون با آنها هيچ کاری ندارد و آنها در امنيت کامل به تاراج و جمع آوری ثروت نامشروع مشغولند اين قصه های تلخ تکراری هميشگی دارد .

                                         

                                براستی قاتل آرزوی دو ساله کيست؟

 


گويا قرار نيست، روزي بر اين مملكت بگذرد و در آن، فقر، چهره‌اي را نخراشد و بي‌عدالتي، پنجه‌هاي خود را دور گردن مظلومي حلقه نكند و... !
تلخ و گزنده است و شايد اگر زماني مي‌گفتند كه در حكومت اسلامي، روزي خواهد رسيد كه پدري به خاطر فقر، كودك دوساله خود را كشته است، هيچ‌كس آن را باور نمي‌كرد؛ اما اين اتفاق افتاده است، آن هم در ايران اسلامي و در شهري كه هنوز هم خيلي‌ها اصرار دارند «ام‌القراي جهان اسلام» بنامندش.

در همين نزديكي ها، پدري فقير و درمانده، در اقدامي از سر فشار تنگدستي، فرزند دوساله‌اش را كشت تا هم چشمان شرمنده خود را از گره خوردن با چشمان معصومانه كودك معاف دارد و هم از تبديل كودكش به بيچاره‌اي چون خود، جلوگيري كند.
او به هنگام بارداري همسرش نيز  بارها سخن از سقط جنين فرزند دومش گفته بود، ولي تقدير چنين بود كه كودك، براي تجربه يك زندگي كوتاه و فلاكت‌بار و يك مرگ زودهنگام به دنيا بيايد و ماجراي تلخي را در دل و انديشه مردم بر جاي گذارد.

اين مرد كه در يك آپارتمان كوچك اجاره‌اي در خيابان كميل تهران زندگي مي‌كرد، ‌ در بازجويي‌ به‌ مأمور‌ان‌ گفت‌: هزينه‌هاي‌ زندگي‌ بسيار زياد بود و من‌ تنها يك‌ كارمند جزء بودم‌، با درآمدي‌ بسيار كم‌. وقتي‌ زنم‌ باردار بود بارها به‌ او تاكيد كردم‌ بچه‌ را سقط‌ كند اما او توجهي‌ به‌ حرف‌هايم‌ نمي‌كرد. من‌ پول‌ اجاره‌ خانه‌ مي‌دادم‌ و خيلي‌ مواقع‌ هم‌ حتي پولي‌ براي‌ تامين‌ خرج‌ فرزند بزرگم‌ نداشتم‌، تا اين‌كه‌ روز حادثه‌، كنترلم‌ را از دست‌ دادم‌. زنم‌ به‌ حمام‌ رفته‌ بود و بچه‌مان‌ هم‌ مرتب‌ گريه‌ مي‌كرد. روسري‌ را دور گردنش‌ پيچيدم‌ تا صدايش‌ را خفه‌ كنم‌ اما وقتي‌ به‌ خود آمدم‌ ديدم‌ مرده‌ است‌... .
*****
آقاي احمدي‌نژاد و هيأت دولت نهم
شما در شرايطي قدرت را به دست مي‌گيريد كه فقر و تبعيض در كشور ما بيداد مي‌كند و آنچه هر از گاهي در رسانه‌ها منتشر مي‌شود و يا در گزارش‌هاي محرمانه، به دست شما مي‌رسد، تنها «مشتي است نمونه خروار».
شايد باورش براي كساني كه به جز گرسنگي ماه رمضان، هيچ تجربه‌اي در گرسنه ماندن ندارند، سخت باشد، ولي مطمئن باشيد كه در همين تهران و در همه جاي كشور، خانواده‌هايي هستند كه اگر استخواني پيدا كنند تا در آب بجوشانند، خاطره‌اي خوش از يك شام به‌يادماندني برايشان رقم خورده است.

آقاي رئيس‌جمهور
شما با شعار عدالت‌گستري و فقرزدايي به ميدان آمديد و اتفاقا بخش عمده آرايتان نيز مربوط به همين كساني بوده است كه فقر را با تمام وجودشان مي‌شناسند و طعم تلخ تبعيض را لحظه‌اي از كام خود دور نمي‌بينند.

آقاي احمدي‌نژاد و اعضاي كابينه نهم
هيچ‌كس انتظار ندارد در دوران شما، عدالت به طور كامل اجرا شود يا پس از چهار يا هشت سال، هيچ فقيري در كشور باقي نماند، اما برقراري عدالت نسبي، وظيفه‌اي است كه بايد بر دوش يكايك شما سنگيني كند و بهبود نسبي معيشت فقيران، مسئله‌اي است كه انديشيدن به آن، بايد خواب را بر چشمان شما حرام گرداند.

راستي آقاي احمدي‌نژاد، تاكنون حساب كرده‌ايد كه هر يك از مديران ارشد كشور، ماهانه چقدر براي بيت‌المال هزينه دارند؟ از حقوق و مزايا و حق مأموريت‌هايشان بگيريد تا هزينه دفتر و دستك (كه گاه به چندين دفتر كار مي‌رسد) و منشي و راننده و رئيس دفتر و كارمند و اتومبيل و خانه‌ سازماني و پاداش و... .
شايد هضمش براي خيلي‌ها كه در عمرشان يك ميليون تومان پول يكجا نداشته‌اند و حتي نديده‌اند، سخت باشد، ولي بسياري از مديران وطني، ماهانه بين ده تا صد ميليون تومان (درست خوانده‌ايد، تومان و نه ريال) هزينه روي دست بيت‌المال مي‌گذارند.

اما مردم... نه اجازه بدهيد درباره حال و روز معيشتي مردم سخني نگويم و تنها شما را ارجاع دهم به صندوق‌هاي قرض‌الحسنه‌اي كه در سراسر كشور فعال‌اند و اگر زحمتي به خود دهيد و آماري از تعداد افرادي كه ماه‌هاست تقاضاي وام يكصدهزار توماني داده‌اند بگيريد، درمي‌يابيد كه چه فلاكتي بر زندگي اقتصادي اكثريت مردم جامعه خيمه زده است.

آقاي احمدي‌نژاد
ما، آرزوي محال نداريم كه در پايان دوران رياست‌جمهوري شما،  فقر در كشور ريشه كن شود، اما اين را از شما مي‌خواهيم كه به گونه‌اي عمل كنيد كه فقيران نيز خورشي براي خوردن در كنار نان شب شان داشته باشند، سرپناهي بالاي سرشان باشد و اگر بيمار شدند، راه سومي به  جز "تحمل درد بيماري" يا "مرگ"، پيش رويشان باشد و «درمان رايگان ياكم‌هزينه»آنان را به بازيابي سلامت شان اميد وار كند.
آقاي احمدي‌نژاد و اعضاي كابينه نهم
در درستي اين گزاره اصلا ترديد نكنيد كه اگر در انجام وظيفه خود در قبال فقيران جامعه قصور (و نه حتي تقصير) كنيد، در روز قيامت و شايد سر پل صراط، بايد پاسخگوي هزاران و بلكه ميليون‌ها كودكي باشيد كه با سوءتغذيه بزرگ شده‌اند يا همانند كودك دوساله تهراني،مظلومانه جان باخته‌اند.
بايد پاسخگوي مرداني باشيد كه شب‌ها، ساعت‌ها پشت در خانه‌هايشان به انتظار مي‌نشينند تا كودكانشان به خواب روند و بعد به خانه‌ بروند تا دست‌هاي خالي‌شان، شرمنده چشم‌هاي پرالتماس فرشتگان فقير خانه نباشد.
بايد پاسخگوي زناني باشيد كه هم پدر خانه‌اند و هم مادر فرزندانشان و چه روزگار سخت و پراضطرابي را مي‌گذرانند.

آقاي احمدي‌نژاد
به تازگي برخي از طرفداران شما، با مردم اين‌گونه سخن مي‌‌گويند كه نبايد انتظارات شتابزده از دولت داشته باشند و يا از كارشكني و سنگ‌اندازي مخالفانتان حرف مي‌زنند.
اين ادبيات به اندازه‌اي براي مردم مشمئزكننده است كه تأكيد طرفدارانتان بر آن، مي‌تواند به بهاي گزافي براي شما تمام شود.

سال‌هاست كه عادت كرده‌ايم، مسئولانمان در جواب سفره‌هاي خالي مردم، از كارهاي آينده‌دار، دم بزنند و همه چيز را به زمان نيامده موكول كنند.
سال‌هاست كه به خوردمان داده‌اند، «ابر و باد و مه و خورشيد و فلك در كارند»، تا در كار دولت اخلال كنند، والّا همه چيز بر وفق مراد پيش مي‌رفت.

اي كاش، اين ادبيات در دوران شما به تاريخ بپيوندد و دولت شما، هم ،به طرح‌هاي درازمدتش بپردازد و هم پاسخگوي زمان حال باشد.
درست است كه آينده و آيندگان مهم‌اند، ولي دقيقا به همان ميزاني كه آيندگان انسان‌اند و نيازهاي معيشتي خواهند داشت، امروزي‌ها نيز انسان‌اند و نيازمند.

راستي، چگونه مي‌توان دم از آينده و آيندگاني زد كه مي‌خواهند از دل امروز و امروزي‌هاي فقير و گرسنه، سر برآورند و خوشبختي را تجربه كنند؟
قطعا آقاي احمدي‌نژاد با اين سخن موافق‌اند كه اگر مردم امروز، در فقر و حرمان و فلاكت دست و پا بزنند، هرگز فرصت آن را نخواهند داشت تا كودكان خود را براي ساختن آينده‌اي بهتر، تربيت كنند و به اين ترتيب، «سال به سال، دريغ از پارسال» ورد زبان همه ما خواهد شد.

آقاي احمدي‌نژاد، اعضاي كابينه نهم
دو گونه مي‌توان با قتل اين دختربچه دوساله كه «آرزو» نام داشت، برخورد كرد؛ يا آن پدر مفلوك  را كه يا مجازات قانوني درانتظار اوست ويا در دادگاه وجدان محكوم به نابوديست ،قاتل «آرزو» بدانيم و ياآن مسئولاني كه در زمان جان كندن اين دختربچه در ميان روسري مادرش، با هزينه بيت‌المالي كه متعلق به آرزو و پدر و مادر فقيرش است، در نقاط خوش‌آب و هواي تهران، شمال، كيش، دبي، آنتاليا يا اروپا در كنار خانواده خود مشغول تفريح و استراحت بوده‌اند؟
نمي‌دانم شما كدام‌يك را قاتل مي‌دانيد، اما مي‌دانم كه علي(ع)، حاكماني را كه نسبت به فقر و رنج مردم خود بي‌تفاوت باشند مستوجب "آتش جهنم" دانسته است!
           

                آقاي رييس جمهور و اعضاي كابينه نهم فقيران را دريابيد و از آه آنان، بيمناك باشيد